بسیاری از محققان رمان بوف کور نوشته صادق هدایت را مشهورترین و درخشان‌ترین اثر ادبیات داستانی معاصر ایران می‌دانند. این رمان به سبک سوررئال نوشته شده و تک‌گویی یک راوی‌ است که دچار توهم و پندارهای روانی است. صادق هدایت کتاب بوف کور را نخستین بار در ۱۳۱۵ خورشیدی زمانی که در هند به سر می‌برد، به صورت دست‌نویس و در ۵۰ نسخه چاپ کرد اما چاپ این کتاب در ایران تا پس از برکناری رضاشاه محقق نشد. درنهایت نیز این کتاب در سال ۱۳۲۰ به صورت پاورقی در روزنامه‌ ایران چاپ شد. البته این چاپ با نسخه دست‌نویس اولیه کتاب بوف کور تفاوت‌های قابل توجهی داشت. که برخی این تغییرات را ناشی از تصمیم خود هدایت می‌دانند و برخی دیگر نیز درباره این تغییرات می‌گویند که حسینقلی مستعان، که در آن زمان عضو هیئت تحریریه‌ روزنامه‌ ایران بوده بدون هماهنگی با هدایت این دخل و تصرف را در کتاب پدید آورده است. یک سال بعد، انتشارات روزنامه ایران کتاب بوف کور را به چاپ رساند و متن کتاب پیش از انتشار از سوی صادق هدایت مورد تجدید نظر قرار گرفت. بنابراین این نسخه‌ بوف کور نسبت به چاپ بمبئی و آنچه که به صورت پاورقی در روزنامه‌ ایران چاپ شده بود معتبرتر است. کتاب بوف کور تاکنون به زبان‌های گوناگونی از جمله فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، سوئدی، اسپانیایی، عبری، چکی، مجارستانی، ترکی و ارمنی ترجمه شده است و این رمان به عقیده‌ بسیاری از صاحب‌نظران در میان ۱۰ رمان برتر سوررئال جهان جای دارد.